ਸਾਰੇ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਆਰ!

ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮੇ ਇਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਬੇਦਖਲੀ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਕਾਮਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮੇ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਘਰੇਲੂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਸਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀ, ਬੈਰੀਸਟਾ, ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਫਲ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਹੋਟਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ COVID-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮਿਆਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟਾਫ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਭੋਜਨ ਉਗਾਇਆ ਹੈ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸੂਬੇ ਦੇ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਾਮਿਆਂ ਵਜੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ, ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ, ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਵਰਕਰ ਸੋਲੀਡੈਰਿਟੀ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਜੋਂ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਆਰ – ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਸਾਰੇ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ!